حیف بر منصور ما تسلیم راهی وانکرد

آنکه بگذشت از علایق پر به استغنا گذشت

داغ هرگز زیر دست شعله تصویرنیست

بسکه واماندیم نقش پای ما از ماگذشت

از غرور وهم بایست اندکی بالا گذشت

از لباس تو به عریان است تشریف نجات

بپدل امشپ موج می ازکشتی صهباگذشت