شرر بیانی ام از حاصل جواب گذشت

ز سوز سینه ام آگه که کرد محفل را

که اشک دود شد و از سرکباب گذشت

ندانم از چه غرض بال فرصت افشاندم

به وادیی که نفس بود رهبربیدل

همین تامل رفتن گران رکاب گذشت