به وادیی که نفس بود رهبربیدل

که اشک دود شد و از سرکباب گذشت

ندانم از چه غرض بال فرصت افشاندم

شرر بیانی ام از حاصل جواب گذشت

همین تامل رفتن گران رکاب گذشت