طرفه راهی ، چو شمع پیمودیم

مژه پل گشت و نای و نوش گذشت

کاف و نون ، خلق را، به شور آورد

این دو حرف ازکجا به گوش گذشت

سر ما هر قدم ز دوش گذشت

فقر ما، ماتم دو عالم دشت

همه جا یک سیاهپوش گذشت