قلون رفت تنها بدرگاه اوی

که بهرام را آن نه پدارم شد

به خانه درون بود با یک رهی

نهاده برش نار و سیب و بهی

به دربان چنین گفت کای نامجوی

من از دخت خاقان فرستاده ام

نه جنگی کسی ام نه آزاده ام