کو غنچه که گل گوش شمارد به سرانگشت

از حاصل گل چیدن این باغ ندیدیم

جز ناخن فرسوده که دارد به سرانگشت

عمری ست که دررنگ چمن شور شکستی ست

از معنی زنهار من آگاه نگشتی

تا چند چو شمع آینه کارد به سرانگشت

تقلید محال است برد لذت تحقیق