زبن همه اسباب نومیدی چه برگیردکسی

می توان دامان همت از سر دنیا گرفت

در ریاض دهر، ما را سبز کرد آزادگی

بی بریها اینقدر، چون سرو، دست ماگرفت

آنچه می باید گرفتن دست ناگیرا گرفت

عقده ای ازکار ما نگشود سعی نارسا

ناخن تدبیر ما آخر دل ما را گرفت