می توان دامان همت از سر دنیا گرفت

تاکی از اندیشه تمکین گرانجان زیستن

قراه ما را چوگوهر ل در این دپاکرفت

گر بلند افتد چوگردون نشئه وارستگی

در ریاض دهر، ما را سبز کرد آزادگی

بی بریها اینقدر، چون سرو، دست ماگرفت

زبن همه اسباب نومیدی چه برگیردکسی