هشدارکه بی پا نتوان ره به عصا رفت

هر خارکه دیدم مژه ای اشک فشان بود

حیرانم ازپن دشت کدام آبله پا رفت

مقدوری اگر نیست چه حاصل ز هدایت

دعوت هوسان سخت تکالیف کمینند

ای آب رخ شرم نخواهی همه جا رفت

بر ما هوس بال هما سایه نیفکند