بر ما هوس بال هما سایه نیفکند

هشدارکه بی پا نتوان ره به عصا رفت

دعوت هوسان سخت تکالیف کمینند

ای آب رخ شرم نخواهی همه جا رفت

صد شکر که این زنگ ز آیینه ما رفت

مو کرد سیاهی ، دم خاموشی چینی

شد سرمه خط جاده ز راهی که صدا رفت