نی ام چو اشک به راه تو داغ نومیدی

به پا شکستگی رنگ تا رسیدن رفت

زبسکه قطع تعلق زخویش دشواراست

چوگاز مدت عمرم به لب گزیدن رفت

سر سجود سلامت اگر دویدن رفت

مجو ز مردم بی معرفت دم تسلیم

ز سرو از ره بیحاصلی خمیدن رفت