بر حرص ، پشت پا زدم اما چه فایده

حرف به حق رسیده زلب پیشترنرفت

زین خاکدان که دامن دلها گرفته است

خلقی زخویش رفت و به جای دگرنرفت

گردی فشانده ام که ز دامان تر نرفت

بیدل ز دل غبار علایق نمی رود

سر سوده شد چو صندل واین دردسر نرفت