هرچند حق پرست ، شد اتش پرست و رفت

از نقد و جنس حاصل این کارگاه وهم

دیدیم باد بودکه آمد به دست و رفت

رفتن قیامتی ست که پا لغز کس مباد

پوشیده نیست رسم خرابات ما و من

هرکس بهک دو جام نفس گشت مست و رفت

در سینه داشتم دلکی عاقبت نماند