شمع از خار قدم سامان مژگان کرد و رفت

پرتو حسنی چراغ خلوت اندیشه شد

در دل هر ذره صد خورشید پنهان کرد و رفت

رنجها در عالم تسلیم راحت می شود

بی تمیزی دامن نازی به صحرا می فشاند

شوخی اندیشه ما راگریبان کرد و رفت

بود در طبع سحرنیرنگ شبنم سازییی