کس گرفتار تعلقهای وهم و ظن مباد

گرد ما هم خواهد ایجاد عصایی کرد و رفت

عیب هستی نیست جندان چاره پوشیدنش

چشم اگر بندی توان بند قبایی کرد و رفت

مرگ مژگان بند تعلیم حیایی کرد و رفت

شخص هستی جز جنون شوخ چشمیها نداشت

هر چه رفت از چشم ما بر دل بلایی کرد و رفت