از صبح این چمن طربی چشم داشتیم

رنگ گلش بهار خط از دور دید و رفت

این وحشی از خیال سیاهی رمید و رفت

آخر نفس بر آینه ما دمید و رفت

دیگر پیام ما بر جانان که می برد

اشکی که داشتیم ز مژگان چکید و رفت