ازگلستانت همین آیینه گلها چید و رفت

هر قدم در راه الفت داغ دارد سایه ام

کز ضعیفی تا سرکویت جبین مالید و رفت

شانه هم هرچند اینجا دسته بند سنبل است

گوهر اشکی که پروردم به چشم انتظار

درتماشای تو از دست نگه غلتید و رفت

شمع از این محفل سراغ گوشه امنی نداشت