دل گرفته ما کرد اینقدر ننگت

چه ممکن است جهان را ز فتنه آسودن

فتاده بر صف برگشته مژه جنگت

حیا نبود کفیل برون خرامی ناز

براین ترانه که ما رنگ نوبهار توایم

رسیده ایم به گلهای تهمت ننگت

جهان وهم چه مقدار منفعل تک وپوست