که دمد زپشت و ر خ ورق خط شبهه حق و باطلت

تو کم از غبار سحر نه ای به تردد آن همه نم مکش

که گذشته ای ز جهات اگر عرق جبین نکند گلت

به کتاب دانش این و آن مکن آنقدر سبقت روان

ز سواد کارگه صور به غبار نقب گمان مبر

تو به شرط آن که کنی نظر همه عینک آمده حایلت

قدمت به کنج ادب شکن در ناز خیره سری مزن