همه جا نگاه ضعیف ما مژه می کشد به مقابلت

ادبم کجا مژه واکند که حق تحیر ادا کند

دو جهان گرفته هجوم دل ز نگاه آینه مایلت

ز شکوه برق غرور تو که شود حریف حضور تو

به تسلی دل چاک ما که رسد ز بعد هلاک ما

که شکسته برسر خاک ما پری ازتپیدن بسملت

به جهان شهرت علم و فن اگر این بود اثر سخن