به صد خورشید می نازد سحر پرورده ی شامت

کنون کز پرده رنگم به چندین جلوه عریانی

چه مقدار آن قبای ناز تنگ آمد بر اندامت

به چشم کم که می بیند سیه روزان الفت را

نگه را خانه ی چشم است زنجیر گرفتاری

نمی باشد برون پرواز ما از حلقه دامت

گلاب از موج تلخی در کنار ناز می غلتد