به انداز تغافل تا به کی خواهی جنون کردن

دو عالم آگهی تعبیری از خواب پریشانت

کدامین راه و کو منزل ، کجا می تازی ای غافل

به فکر دشت و در مردی و در جیب است میدانت

غبار انگیخت از عالم به پای خفته جولانت

به پیش پا نمی بینی چه افسون است تحقیقت

زبان خود نمی فهمی چه نیرنگ است عرفانت