قاصد رمز مدعاست خجلت نارساییت

گربه فلک روی که نیست بند هواگسیختن

همچو سحر گرفته اند در قفس رهاییت

دامن خود به دست گیر شکر حقوق عجز کن

سجده فسون قدرت است پایه همت بلند

ربط زمین و آسمان داده به هم دوتاییت

خشک و تر بهار رنگ سر به ره امید ماند