خشک و تر بهار رنگ سر به ره امید ماند

قاصد رمز مدعاست خجلت نارساییت

سجده فسون قدرت است پایه همت بلند

ربط زمین و آسمان داده به هم دوتاییت

لیک به فرق گل فکند سایه کف حناییت

چشم تامل حباب ، تا کف و موج وارسید

با همه ام دچارکرد یک نگه آشناییت