عدمی عدم عدمی عدم ز عدم چه پرده دری عبث

نه حقیقت تو یقین نشان نه مجازت آینه گمان

چه تشخصی چه تعینی که خودی غلط دگری عبث

به هوا مکش چو سحر علم به حیا فسون هوس مدم

خجلم زننگ حقیقتت که چو حرف بیدل بی زبان

به نظر نه ای و به گوشها ز فسانه دربه دری عبث