کز حرف بد و نیک کند کوه گران بحث

گویایی آیینه بس است از لب حیرت

حیف است شود جوهر روشن گهران بحث

تمکین چقدر خفت دل می کشد اینجا

با تیشه چرا چیره شود نخل برومند

با خم شده قامت مکن ای تازه جوان بحث

ماتمکده علم شمر مدرسه کانجاست