ماتمکده علم شمر مدرسه کانجاست

کز حرف بد و نیک کند کوه گران بحث

با تیشه چرا چیره شود نخل برومند

با خم شده قامت مکن ای تازه جوان بحث

انصاف به خون غوطه زن و نوحه کنان بحث

گر بیخردی ساز کند هرزه زبانی

بگذارکه چون شعله بمیرد به همان بحث