که مباد خنده نما شود لب دعویت ز زبان کج

در لاف حلقه ر با مزن به ترانه های بیان کج

ز غرور دعوی سروvی به فلک می رسدت سری

سر تیغ اگر به درآ وری که خم است پیش فسان کج

ز غبار جاده ی معصیت نشدیم محرم عافیت