فریاد که جز حسرت ازین ورطه نبردیم

بر زورق آسایش خویش است خطر موج

از خلوت دل شوخی اوهام برون نیست

در بحر شکسته ست پر و بال سفر موج

تا چند زند دامن دریا به کمر موج

بید ل کرم از طینت ممسک نتوان خواست

چون بحر به ساحل نتراود زگهر موج