مرا به فکر لبت کرد غنچه گرداب

به مشت خس که تواند گرفت دامن موج

سراغ عمر زگرد رم نفس کردیم

محیط بود تحیر عنان رفتن موج

نفس نفس به لب بحر بوسه دادن موج

ز بیقراری ما فارغ است خاطر یار

دل گهر چه خبر دارد از تپیدن موج