ز بیقراری ما فارغ است خاطر یار

محیط بود تحیر عنان رفتن موج

مرا به فکر لبت کرد غنچه گرداب

نفس نفس به لب بحر بوسه دادن موج

دل گهر چه خبر دارد از تپیدن موج

به بحر عشق که را تاب گردن افرازیست

همین شکستگیی هست پیش بردن موج