توفان صداییم در این ساز و صدا هیچ

عنقا سر و برگیم مپرس از فقرا هیچ

عالم همه افسانه ما دارد و ما هیچ

زبر و بم وهم است چه گفتن چه شنیدن

سرتاسر آفاق یک آغوش عدم داشت

جز هیچ نگنجید دراین تنگ فضا هیچ

زین کسوت عبرت که معمای حباب است