زین کسوت عبرت که معمای حباب است

توفان صداییم در این ساز و صدا هیچ

سرتاسر آفاق یک آغوش عدم داشت

جز هیچ نگنجید دراین تنگ فضا هیچ

آخرنگشودیم بجزبند قبا هیچ

دی قطره من در طلب بحر جنون کرد

گفتند بر این مایه برو پوچ و بیا هیچ