بوده ست چون شرر به عدم یک دچار و هیچ

خمیازه ساغریم در این انجمن چو صبح

عمری ست می کشیم و بال و خمار و هیچ

آیینه دار فرصت نظاره ای که نیست

عالم تاملی ست ز رمز دهان یار

پنهان وگفتگوی عدم آشکار و هیچ

هنگامه نشاط مکرر که دیده است