گرمی نجوشد آنقدر از آفتاب صبح

از چاک دل رهی به خیال تو برده ایم

جز آفتاب چهره ندارد نقاب صبح

از چشم نوخطان به حیا می دمد نگاه

جمعیت حواس به پیری طمع مدار

شیرازه نفس چه کند با کتاب صبح

رفتیم و هیچ جا نرسیدیم وای عمر