آنچه آغازش فنا باشد ز انجامش مپرس

می توان داد از شکست رنگ من تاوان صبح

محو انجامم دماغ سیر آغازم کجاست

بر فروغ شمع کم دوزد نظر حیران صبح

می توان طومار امکان خواند از عنوان صبح

چند باید بود در عبرت سرای روزگار

تهمت آلود نفس چون پیکر بیجان صبح