چند باید بود در عبرت سرای روزگار

بر فروغ شمع کم دوزد نظر حیران صبح

آنچه آغازش فنا باشد ز انجامش مپرس

می توان طومار امکان خواند از عنوان صبح

تهمت آلود نفس چون پیکر بیجان صبح

نسخه شمعم که از برجستگیهای خیال

مقطعم برتر گذشت از مطلع دیوان صبح