تا به کی خواهد هوس گرد خیال انگیختن

آسمان مشکل که در پیشت گدازد نان صبح

تخم شبنم ، پشه عبرت درپن گلشن دواند

خنده توام می دمد با ریزش دندان صبح

درنفس رفته ست فرصت عرصه جولان صبح

ترک غفلت شاهد اقبال فیض ما بس است

چشم اگر از خواب واشد نیست جز برهان صبح