جز آفتاب که باشد کتاب خنده صبح

چه جلوه ام که ز فیض شکسته رنگی یاس

کشیده اند به روبم نقاب خنده صبح

به حال زخم دلم کس نسوخت غیر از داغ

به غیر شبنم اشک از بهار عمر نماند

بجاست نقطه چند ازکتاب خنده صبح

به عیش نیم نفس گر کشی مباش ایمن