ز بنای عالم رنگ و بو اثرثبات طرب مجو

که به فرصت مژه بستنی کسی اینقدر نکشد قدح

ندمید یک گل ازین چمن که ندید عبرت دلشکن

به کجاست فال طرب زدن که به دردسر نکشد قدح

که درین چمن ز می وفا گل بی جگرنکشد قدح

ز غنا و فقر هوکشان به خراب باده فسون مخوان

که به حرف وصوت پر و تهی غم خشک و تر نکشد قدح