می دریم از هر نم اشکی گریبان قدح

محو آن کیفیتیم از ما به غفلت نگذری

عالم آبی ست سیر چشم گریان قدح

هرکجا در یاد چشمت گریه ای سر می کنیم

در خراباتی که مستان ظرف همت چیده اند

نه فلک یک شیشه است از طاق نسیان قدح

فرصت اینجا گردش چشمی و از خود رفتنی ست