گر دل از تنگی برآید لاف آزادی بجاست

لب نمی آید به هم از شکر احسان قدح

چشم اگر بی نم شد امید گداز دل قوی ست

شیشه دارد گردنی در رهن تاوان قدح

ناز مشرب نیست جز بر دست و دامان قدح

میکشان پر بی نوایند از بضاعتها مپرس

می کند وام عرق از شیشه عریان قدح