می کند وام عرق از شیشه عریان قدح

گر دل از تنگی برآید لاف آزادی بجاست

ناز مشرب نیست جز بر دست و دامان قدح

میکشان پر بی نوایند از بضاعتها مپرس

استعارات خیالی چند برهم بسته ایم

عمرها شد می پرد عنقا به مژگان قدح

فرصتت مفت است بیدل چند غافل زیستن