داد خون را با صفا آیینه دار شیر صلح

موی پیری بست بر طبع حسد تخمیر صلح

آخر از وضع جنون عذر علایق خواستم

کرد با عریانی ما خار دامنگیر صلح

زین تفنگ و تیر پرخاشی که دارد جهل خلق