نیست هنگام دعا بی خجلت تزویر صلح

با قضا گر سر نخواهی داد کو پای گریز

اختیاری نیست این آماج را با تیر صلح

مرد را چون تیغ در هر امر یکرو بودن است

عام شد رسم تعلق شرم آزادی کراست

خلق را چون حلقه با هم داد این زنجیرصلح

در طلسم جمع اضدادی که برهم خوردنی ست