خلق را چون حلقه با هم داد این زنجیرصلح

مرد را چون تیغ در هر امر یکرو بودن است

نیست هنگام دعا بی خجلت تزویر صلح

عام شد رسم تعلق شرم آزادی کراست

در طلسم جمع اضدادی که برهم خوردنی ست

آب می گردم ز خجلت گر نماید دیر صلح

اعتبارات آنچه دیدم گفتم اوهام است و بس