قتل ارباب هوس بر اهل دل مکروه نیست

عالمی محو گل و من داغ آن دستار سرخ

بی گداز درد نتوان داد عرض نشئه ای

باده هم می گردد از خون خوردن بسیار سرخ

گر به خون گاو سازد برهمن زنار سرخ

سعی ظالم در گزند خلق دارد عرض ناز

نیش پایی تا نگردد نیست روی خار سرخ