جامه ات زین خم نمی آید برون هر بار سرخ

شوق خون شد کز جگر رنگی به دامان آوریم

لیک کو اشکی که باشد یک چکیدن وار سرخ

رنگها دارد فلک مغرور آرایش مباش

از گداز وهم هستی عشق ساغر می زند

آتش از خاشاک خوردن می کند رخسار سرخ

خون حسرت کشتگان در پرده رنگ حناست