گردد از غیرت به رنگ شعله ام طومار سرخ

پیکرم از ناتوانی یک رگ گل خون نداشت

تا دم تیغ تومی کردم به آن مقدار سرخ

خانه گر سطری ز رمز الفتش انشا کند

عاشقان را موج خون می باید از سر بگذرد

همچو گل از رنگ بی دردی مکن دستار سرخ

اینچنین گر ناله خون آلود خواهد کرد گل