نشکفت غنچه ای که نه بوی کباب داد

آخر ز گریه نشئه شوقم بلند شد

اشک آنقدر چکید که جام شراب داد

زان گلستان که رنگ گلش داغ لاله است

کم فرصتی به عرض تماشای این محیط

آیینه خیال به دست حباب داد

از بس که معنی ام رقمی جز هوا نداشت